Υπάρχουν στιγμές όπου το σώμα ενός παιδιού “μιλάει” πιο έντονα και πιο επίμονα, και τότε δεν πρόκειται απλώς για τους συνηθισμένους πόνους της ανάπτυξης ή για μια παροδική ενόχληση. Είναι σημαντικό οι γονείς να μάθουν να αναγνωρίζουν αυτά τα σημάδια, όχι με ανησυχία, αλλά με προσοχή και ψυχραιμία, ώστε να δοθεί στο παιδί η σωστή βοήθεια την κατάλληλη στιγμή.
Ο επίμονος πόνος στις αρθρώσεις ή στους μυς που δεν υποχωρεί μέσα σε λίγες ημέρες ή που επανέρχεται συχνά, δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένος. Το ίδιο ισχύει όταν ο πόνος φαίνεται να επηρεάζει την καθημερινότητα του παιδιού, το παιχνίδι, το σχολείο ή την άθλησή του. Ακόμη πιο χαρακτηριστικό εύρημα είναι το πρήξιμο σε μία ή περισσότερες αρθρώσεις, καθώς αυτό συχνά αποτελεί ένδειξη φλεγμονής και όχι απλής καταπόνησης.
Εξίσου σημαντική είναι η δυσκαμψία, ιδιαίτερα όταν εμφανίζεται το πρωί. Πολλά παιδιά μπορεί να δυσκολεύονται να σηκωθούν από το κρεβάτι, να νιώθουν “βαριά” τα πόδια ή τα χέρια τους ή να χρειάζονται χρόνο μέχρι να αρχίσουν να κινούνται φυσιολογικά. Αυτό το σύμπτωμα, όταν επιμένει, αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημάδια φλεγμονώδους ρευματολογικής νόσου.
Υπάρχουν επίσης πιο “ύπουλες” εκδηλώσεις που συχνά περνούν απαρατήρητες. Η χωλότητα χωρίς προφανή τραυματισμό, δηλαδή όταν το παιδί αρχίζει να κουτσαίνει χωρίς να έχει προηγηθεί χτύπημα, είναι ένα από αυτά τα σημάδια που χρειάζονται διερεύνηση. Το ίδιο ισχύει και για επαναλαμβανόμενο ή ανεξήγητο πυρετό, ειδικά όταν δεν συνοδεύεται από εμφανή λοίμωξη και επιμένει για ημέρες ή επανέρχεται χωρίς σαφή αιτία.
Ακόμη, η έντονη κόπωση που δεν δικαιολογείται από τη δραστηριότητα του παιδιού, η μείωση της ενεργητικότητας ή η απώλεια ενδιαφέροντος για παιχνίδι και κίνηση, μπορεί να αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης φλεγμονώδους εικόνας και δεν πρέπει να αποδίδονται μόνο στην κούραση ή στο στρες. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ακόμη και δερματικά εξανθήματα που συνδυάζονται με πόνο, πυρετό ή αίσθημα κακουχίας μπορεί να σχετίζονται με ρευματολογικά νοσήματα.
Το σημαντικό δεν είναι να ανησυχήσει κανείς για κάθε σύμπτωμα ξεχωριστά, αλλά να αναγνωρίσει το μοτίβο: όταν κάτι επιμένει, όταν επαναλαμβάνεται ή όταν επηρεάζει τη λειτουργικότητα του παιδιού, τότε χρειάζεται αξιολόγηση από ειδικό. Η έγκαιρη εκτίμηση από παιδορευματολόγο δεν γίνεται για να επιβεβαιώσει απαραίτητα ένα σοβαρό πρόβλημα, αλλά για να αποκλείσει, να καθοδηγήσει και – όταν χρειάζεται – να ξεκινήσει άμεσα τη σωστή αντιμετώπιση.